dün akşam aylardır kaçtığım duymayı hiç istemediğim birşeyi öğrendim. o yüzden canım çok sıkkın.
hani vardır ya sürekli bunun olabileceğini tahmin edersiniz ve çevrenizde bunun örneklerini görürsünüz de, bir türlü bunun bir gün sizin de başınıza geleceğini kabul etmek istemezsiniz. aynen öyle bir durumdayım. dün büyük bir şok yaşadım ve artçıları da hala devam ediyor. ilk anladığım anda çok acayip oldum. hani dreler ya. beynimden vurulmuşa döndüm diye. herhalde bu o olsa gerek. böyle kafamdan aşağı kaynar sular dökülüyo gibi hissettim. çok acayip bir duygu bu. açıkcası bende ilk defa yaşıyorum.
size çok anlamsız gelebilir bu anlattıklarım ama, benim için çok şey ifade ediyorlar. aslında çok yakınlarım biliyor bu olayı. bilseler ne olur ki. yapabilecekleri bir şey yok. ne benim ne de onların elinden birşey gelmez. olan olmuş artık ama gelin bir de bunu bana anlatın.
çok acı çekiyorum çok. yüreğimden bir parça aldılar sanki. ağlamayı unutan gözlerim dayanamayıp koyverdi gözyaşlarımı.
sürekli soruyorum kendime. “böyle olmak zorundamıydı”diye.sonra düşünüyorum. kader dedikleri bu olsa gerek.
neyse gecenin bu saatinde bu kadar yeterli.
anlattıkça kanıyor yaram.dağlama vakti geldi sanırım.
şansa bak yavff. tam da günüde yazmışızz. neyse kader diyelim buna.