KIRIK KALPLER SOKAĞI
ZAMAN HERŞEYİN İLACIDIR DA, ZAMANIN İLACI VAR MI?Şubat, 2009 için arşiv
ŞİZOFRENLER GİBİ DÜŞÜNMEYE BAŞLADIM
o var mıydı, yoksa yok muydu. ya da o hiç yoktu da ben mi uydurdum onu. ben büyüttüm içimde onu. evet evet ben büyüttüm.keşke bu yazdıklarımı o da okuyabilse.onu hala tüm bu olanlara rağmen ne kadar çok sevdiğimi ona tekrar haykırabilsem. ama ne yazık ki mümkün değil.
çok doluyum bu gece. sanki dokunsalar ağlıyacağım. dökülüverecek gözyaşlarım, yağmurdan hemen sonra yapraklara dokunduğumda dökülen damlalar gibi.
ama biliyorum. ne yapsam nafile. yapacağım hiçbir şey onu bana tekrar getirmeyecek.
olsun. içimde küçücük bir ümidim var hala. belki yıllar sonra karşılaşırız tekrar.bende o da yalnız kalmış oluruz. ve tekrar beraber oluruz. hayatta herşey mümkün. ya da bu dünyada olmazsa öbür dünyada karşılaşırız.
ne olursa olsun bekliyeceğim.saniyelerin, dakikaların, ayların, yılların geçmesini bekliyeceğim. ne malum belkide ben haklı çıkarım. bu hayatta olmazda diğer hayatta karşılaşırız.
çok canım acıyor. bu acı beni yedi bitirdi. bazen ellerim tutmaz oluyor acıdan. bazen de gözlerim görmez oluyor. nereye baksam onu görüyorum. sanki heryerde o var. beni takip ediyor. yüzümü nereye çevirsem onunla karşılaşıyorum. bana söyledikleri aklıma geliyor.
düşünüyorum da aslında söylediklerini bir bir yapıyor. o zaman diyorum yıllar sonra bana yine dönecek. çünkü öyle söylemişti. dönmeli de zaten. dönmesi lazım. yoksa ben bu acıyla daha fazla yapamayacağım. boğazıma birşeyler düğümleniyor. adeta beni boğuyor. nefes alamıyorum bazen.ölecekmişim gibi hissediyorum.
beni duyuyor veya bu yazdıklarımı okuyorsan şunu bir kez daha söylemek istiyorum.
“ben seni sevmekten değil sadece senden vazgeçtim. bu bana çok acı versede bunu sırf senin iyiliğin için yaptım.” umarım yıllar sonra da olsa bunları okur ve seni hala ne kadar çok sevdiğimi anlarsın.
senin çok sevdiğin o şarkıları hala dinliyorum. sırf sen seviyorsun diye bende seviyorum ve dinliyorum.bu bana çok acı versede yinede dinliyorum.
çok şey yazdım. bu kadar yeter. bil ki hala yüreğimdesin. hem de en güzel köşesinde.
çok sevdiğin birisini tam manasıyla kaybetmek
dün akşam aylardır kaçtığım duymayı hiç istemediğim birşeyi öğrendim. o yüzden canım çok sıkkın.
hani vardır ya sürekli bunun olabileceğini tahmin edersiniz ve çevrenizde bunun örneklerini görürsünüz de, bir türlü bunun bir gün sizin de başınıza geleceğini kabul etmek istemezsiniz. aynen öyle bir durumdayım. dün büyük bir şok yaşadım ve artçıları da hala devam ediyor. ilk anladığım anda çok acayip oldum. hani dreler ya. beynimden vurulmuşa döndüm diye. herhalde bu o olsa gerek. böyle kafamdan aşağı kaynar sular dökülüyo gibi hissettim. çok acayip bir duygu bu. açıkcası bende ilk defa yaşıyorum.
size çok anlamsız gelebilir bu anlattıklarım ama, benim için çok şey ifade ediyorlar. aslında çok yakınlarım biliyor bu olayı. bilseler ne olur ki. yapabilecekleri bir şey yok. ne benim ne de onların elinden birşey gelmez. olan olmuş artık ama gelin bir de bunu bana anlatın.
çok acı çekiyorum çok. yüreğimden bir parça aldılar sanki. ağlamayı unutan gözlerim dayanamayıp koyverdi gözyaşlarımı.
sürekli soruyorum kendime. “böyle olmak zorundamıydı”diye.sonra düşünüyorum. kader dedikleri bu olsa gerek.
neyse gecenin bu saatinde bu kadar yeterli.
anlattıkça kanıyor yaram.dağlama vakti geldi sanırım.
